15924480867_236503c553_o

Hoe je je huis vooral niet verkoopt…

,,The house we’re gonna see comes with quite a story…”
Ron, de Ierse makelaar, heeft gelijk mijn aandacht.
Ik vind het al leuk om naar hem te luisteren, omdat hij met een fantastisch Iers accent spreekt. En nu gaat hij ons ook nog een leuk verhaaltje vertellen.

Tien jaar geleden heeft een Engels echtpaar dit huis laten bouwen. Zodra het klaar was, kwamen ze het samen met schoonmoeders bewonderen. Naar Malaga gevlogen, auto gehuurd, huppakee daar gingen ze. Om het huis te bereiken, moesten ze over 5 kilometer track rijden. Het is overigens een prima track. Breed en zonder steile afgronden ernaast. Het is gewoon 5 kilometer hobbelen, best te doen.
Halverwege kregen ze een klapband en belandden in de greppel. Schoonmoeders gillend achterin, mevrouw lijkbleek. Een voorbijganger redt ze uit de greppel en zet ze af in het dorp. Ze nemen hun intrek in een hotel en de volgende dag zetten ze het huis te koop. Zonder ooit maar een voet binnen te hebben gezet.
Ik zit met open mond te luisteren.

In de afgelopen tien jaar hebben ze het tweemaal bijna verkocht. Net niet dus. De eerste keer bleken de papieren niet in orde en duurde het de kopers te lang voordat dat was opgelost. De tweede keer bleek het dak te lekken en duurde het (wederom) te lang voordat dat gerepareerd was. Zo te zien is het dak nog steeds niet helemaal gefixt, zijn de keuken en toiletpotten inmiddels uit het huis geroofd en is de vraagprijs gehalveerd. Zouden de eigenaren nog wel weten dat ze dit huis hebben?

Het huis is niet supergroot, maar de locatie van het huis is prachtig met uitzicht op zowel de bergen als de zee. Rondom het huis liggen drie oude speedboten weg te rotten. Heel apart zo’n botenkerkhof midden in de bergen.
Toch kunnen wij wel iets met dit huis. We brengen een bod uit. Ron zal contact opnemen met de verkopers en daarna…
Daarna horen we niets meer.

We nemen weer contact op met Ron. Hij zegt dat hij niets heeft gehoord van de verkopers. Tja, niet zo gek dat je je huis dan niet verkoopt…
En nu?
Ron zal weer contact met ze opnemen. En daarna?
Daarna horen we niets meer.

We besluiten nog een keer langs het huis te rijden. Terwijl we het uitzicht bewonderen, komt de buurman langs. Het is een Engelsman die er al vijftien jaar woont. Ja, hij heeft de eigenaar een keer ontmoet tijdens de bouw van het huis, zo’n tien jaar geleden. En ja, hij had ooit zijn telefoonnummer. Nergens meer te vinden. De buurman vindt het ook een heel raar verhaal en hij heeft het gevoel dat de makelaar een vuil spelletje speelt. Hij denkt dat Ron gewoon wacht tot de eigenaren dood zijn en dan het huis op zijn eigen naam kan zetten.
Huh, kan dat dan?
Yep, dat schijnt te kunnen.
En ja, de speedboten heeft hij daar neergelegd. Gewoon omdat het kon. De eigenaren zeggen er toch niets van en Ron ontwijkt hem.

Het verhaal van dit huis wordt steeds gekker.
We besluiten nog een keer contact op te nemen met Ron. En daarna?
Precies, daarna horen we niks meer…

Wat zou toch het echte verhaal zijn van dit huis?

 

Kom je alleen in Spanje huizen tegen met rare verhalen of ook in Nederland? Ken jij ook zo’n raar verhaal? Laat je reactie achter in de comments!

Share the joy
  •  
  •  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>