2-view

How to piss off your customer – part 1

We willen toch nog een keer in de streek kijken waar we ook het vliegtuighuis hebben gezien. Niet omdat we graag onder een aanvliegroute willen wonen, maar omdat het wel een hele leuke streek is.
Per mail heb ik een afspraak gemaakt met ene Nicole. Ik heb bij haar de bezichtiging van tien huizen aangevraagd en tevens uitgelegd wat wij belangrijk vinden in een huis. Ook heb ik aangegeven dat indien een huis onder de aanvliegroute ligt we het NIET hoeven te zien. Tot zover alles duidelijk.

We ontmoeten Nicole op een parkeerplaats van een restaurant waar ze al op ons staat te wachten met, jawel, Debby de makelaar met wie we het vliegtuighuis hebben bekeken. Nicole en Debby introduceren zichzelf en stellen voor om met de auto van Nicole verder te gaan. Onderweg legt Nicole uit dat zij een verzamelwebsite heeft en dat Debby de makelaar hier in de regio is, vandaar dat ze samen mee gaan. Daarna vraagt Debby of we willen toelichten wat we precies zoeken.
,,Well, that’s easy! A house like the beautiful house right underneath the flighttrack we saw with you, but without airplane noise please,” antwoord ik.
Debby schrikt op en kijkt wat ongemakkelijk.
,,We already met?” vraagt ze voorzichtig.
,,Yep.”
Dat is balen he, denk ik. Je had ons in feite al als klant, alleen na de bezichtiging van het vliegtuighuis heb je nooit meer iets van je laten horen. En tja, mochten jullie vandaag een huis aan ons verkopen, dan moet je de commissie delen met Nicole.
Debby herstelt zich en doet alsof ze het zich weer herinnert. Het is niet heel overtuigend, maar vooruit dan maar.
,,Than I know what you like,” zegt ze. Daar voegt ze aan toe dat ze op basis van onze mail zelf ook al een verdere selectie heeft gemaakt van mogelijk interessante huizen en dat we die vandaag ook gaan zien. Als we daar nog tijd voor hebben, vinden we dat geen probleem.
Ondertussen rijden we met een slakkengangetje door het Andalusische landschap. Nicole legt uit dat ze altijd de tijd neemt om ergens te komen. Dat merken we.

We zijn 20 minuten onderweg wanneer Debby geschrokken opmerkt dat de sleutels van de huizen die we nu gaan bezichtigen nog bij haar in de auto liggen. Omkeren dan maar. Inmiddels is me duidelijk dat Nicole gewoon niet kan autorijden, want middels 6x steken weet ze de auto uiteindelijk om te draaien en met hetzelfde slakkegangetje tuffen we terug om de sleutels op te halen. En jawel, daarna gaan we in hetzelfde tempo weer op pad. Dit belooft wat voor vandaag.

Wanneer we eindelijk aankomen bij het eerste huis, springt Debby uit de auto om het hek te openen. Mi Amor stapt ook uit en kijkt naar de lucht.
,,Don’t bother,” roept hij naar Debby.
,,What’s wrong?” vraagt ze verbaasd.
,,Well, look up for a moment. What’s that? Is that a big bird?” vraagt Mi Amor terwijl hij weer in de auto stapt.
Enigszins beteuterd kijkt Debby naar het overvliegende vliegtuig en stapt dan ook weer in de auto.
Jammer voor de eigenaar die zo driftig heeft staan poetsen, maar wij hoeven het niet eens te zien.

We bekijken nog 4 andere huizen, maar ook die weten ons hart niet te bekoren. Inmiddels begint het te schemeren en Nicole kondigt aan dat we nog 1 huis gaan zien en dat we voor het bezichtigen van de andere huizen een nieuwe afspraak maken. Ik zie aan Mi Amor dat hij daar niet op zit te wachten. Hij is klaar met deze twee dames die wel de hele rit gezellig met elkaar zitten te kletsen, maar totaal vergeten zijn waar hun klant om had gevraagd.

 

Heb jij ook wel eens zo’n vermoeiende ervaring gehad? Laat je reactie achter in de comments!

Share the joy
  •  
  •  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>