16367251437_ba5a49f2bb_o

How to piss off your customer – part 2

,,Ik weet niet wat je hebt aangevraagd, maar ik vind het allemaal niets wat we vandaag hebben gezien. Zonde van de tijd,” zegt Mi Amor tegen mij terwijl we nog steeds achterin de auto zitten bij Debby en Nicole.
Zelf begrijp ik het ook niet. Ik had hoge verwachtingen van deze dag. Inmiddels hebben we vijf huizen bekeken met deze dames en het was het allemaal niet. Inmiddels zijn we ook hongerig en moe. Dus de sfeer wordt er niet beter op. Ik besluit in mijn mail te kijken welke huizen ik eigenlijk had aangevraagd.

,,Eeeeehhm schatje, ik had het eerste huis aangevraagd en het huis dat we nu gaan zien…”
,,Lekker dan! Dus wij vragen heel specifiek een aantal huizen aan en in plaats daarvan laten die twee mutsen ons eerst een paar huizen van vrienden en bekenden zien. Alsof wij niets beter te doen hebben…”
,,Ik moet ze nageven dat ze wel de tijd voor ons nemen,” antwoord ik terwijl we met een slakkegangetje op weg gaan naar het laatste huis van vandaag. Onderweg vertelt Debby dat de Engelse eigenaren van dit huis al jaren in scheiding liggen en dat het huis nu wordt verhuurd aan een vriendelijk Nederlands stel. Ik ben benieuwd.
Wanneer we het erf op lopen, horen we vanuit het huis iemand roepen: ,,Aah, there are the intruders.”
Nou zeg, heel vriendelijk…

Een grijnzende grijzende vijftiger verschijnt in de deuropening en we stellen ons braaf voor. Samen met zijn vrouw huurt hij dit huis nu drie jaar. Het huis is een oude cortijo die tien jaar geleden helemaal is verbouwd. Het ligt op een prachtige locatie, is omringd door bloeiende amandelbloesem en is van alle gemakken voorzien. Hier worden wij best enthousiast van. Maar ook zien we dat de verbouwing kwalitatief niet goed is uitgevoerd en dat er nog een hoop geld tegenaan moet om bijvoorbeeld een aantal lekkages te verhelpen. Gelukkig doet de huurder ook heel erg zijn best om het huis te verkopen.

Bij elke ruimte in het huis heeft hij wel iets op te merken. Hij wil hier duidelijk nog niet weg.
,,Als ik op zoek zou zijn naar een huis zou ik dit zeker niet kopen.”
,,Oh nee?” veins ik onschuldig.
,,Nee, want het huis is in hele slechte staat. Je kunt hier eigenlijk niet wonen.”
,,Jullie wonen hier toch ook?”
,,Maar wij wonen hier omdat de huur zo laag is. Wij zouden dit echt nooit kopen.”
Lekker dan, van je huurder moet je het maar hebben.

Het is mooi geweest voor vandaag. We nemen afscheid en lopen weer terug naar de auto.
,,Schat, wat een enig huis is dit! Hier gaat mijn hart wel sneller van kloppen,” zeg ik op een toon zodat de huurder het nog net kan horen.
Mi Amor begrijpt mijn hint en speelt het mee.
,,Dit komt inderdaad in de buurt van wat we zoeken. Misschien moeten we maar een bod doen.”

Tijdens de terugreis in de auto vragen de dames wat we van de huizen van vandaag vonden. Mi Amor zegt dat het zeker niet was was we gevraagd hadden en dat we ‘not amused’ zijn. Hierop volgt een doodse stilte.
Terug aangekomen bij de parkeerplaats doen ze nog een laatste poging. Nicole richt zich tot mij en Debby tot Mi Amor, maar ook dit mag niet baten.

Wel blijven de dames ons de weken erna spammen met mails over mogelijk interessante huizen. Heel raar, maar we voelen niet de behoefte om nog een keer vrijwillig met hun op pad te gaan.

 

Dat was me het dagje wel! Ooit wel eens een makelaar versteld doen staan door heel eerlijk te zeggen dat je de service slecht vond? Laat je reactie achter in de comments!

Share the joy
  •  
  •  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>